هدف از پژوهش حاضر تعیین اثر بخشي آموزش مهارت ارتباط موثر بین فردی بر صميميت، نشاط ذهنی و احساسات مثبت افراد شركت كننده در كلاس هاي مشاوره پيش از ازدواج بود. روش اين پژوهش، نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون - پس آزمون با گروه گواه است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه افراد شركت كننده در كلاس هاي مشاوره پيش از ازدواج شهر نورآباد مي باشد. نمونه مورد نظر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس 40 نفر در دو گروه آزمايشي و گواه ( 20 نفر گروه آزمايش و 20 نفر گروه گواه ) قرار گرفتند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه صمیمیت واکر وتامپسون (1983)، احساسات مثبت وينر و همکاران (1985) و نشاط ذهنی آکسفورد ( 1989)بود. نتايج پژوهش نشان دادند که آموزش مهارتهاي ارتباطي با توجه به میانگین صميميت افراد شركت كننده در كلاس هاي مشاوره پيش از ازدواج گروه آزمایش نسبت به میانگین گروه گواه، موجب افزایش صميمت شده است. آموزش مهارتهاي ارتباطي با توجه به میانگین احساسات مثبت افراد شركت كننده در كلاس هاي مشاوره پيش از ازدواج گروه آزمایش نسبت به میانگین گروه گواه، موجب افزايش احساسات مثبت شده است. آموزش مهارتهاي ارتباطي با توجه به میانگین نشاط ذهنی افراد شركت كننده در كلاس هاي مشاوره پيش از ازدواج گروه آزمایش نسبت به میانگین گروه گواه، موجب افزایش نشاط ذهنی گروه آزمایش شده است.

مهارت ارتباط موثر بین فردی صميميت احساسات مثبت نشاط ذهنی