جهان کنونی با پیشرفت‌های صنعتی و فنّاوری همراه است و فرزندان در محیط‌هایی قرار گرفته‌اند و مدیریت درست والدین بر این فضا را طلب می‌کند که بتوانند با رفتارهای درست فرزندان را از خطا و اشتباه بازدارند و آن‌ها را به مسیر درست سوق دهند. این موضوع همان اشاره به تربیت فرزندان دارد که در هر خانواده‌ای مهم ترین و ارزشمندترین موضوعات است؛ اما گاهی اوقات والدین با رفتارهای شتاب‌زده فرزندان را به مسیر اشتباه بیشتری حرکت می‌دهند؛ از این‌رو در پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی نقش صبر و شکیبایی را در تربیت فرزندان از نگاه ائمه معصومان (ع) بررسی نموده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که صبر عامل ایجاد چشم‌پوشی و تغافل، نرمی، بخشندگی توأم با گذشت است که فرزندان در صورت خطا ناخودآگاه به‌اشتباه خود پی می‌برند و سعی در جبران خطا خویش برمی آیند و پدر و مادر با رفتار صبورانه خود این خصائص را ایجاد می کنند که به نوعی این کار باز طراحی تربیت دینی است.

تربیت دینی صبر سخاوت تغافل بخشندگی علاقه.