مدیریت فرهنگی و هنری، در مقام یکی از مؤثرترین حوزه‌های سیاست‌گذاری و راهبری اجتماعی، نقشی بنیادین در شکل‌دهی، تثبیت و بازتولید الگوهای زیستی، ارزشی و هنجاری جامعه ایفا می‌کند. در جوامعی که دین و اخلاق دینی از جایگاه راهبردی در سازمان اجتماعی برخوردارند، مدیریت فرهنگی و هنری می‌تواند با استفاده از سازوکارهای نرم، نمادین و اقناعی، زمینه ترویج سبک زندگی مبتنی بر اخلاق اسلامی را فراهم آورد. سبک زندگی اسلامی صرفاً مجموعه‌ای از رفتارهای فردی عبادی نیست، بلکه نظامی منسجم از باورها، ارزش‌ها، نگرش‌ها و الگوهای رفتاری در عرصه‌های خانواده، مصرف، فراغت، رسانه، روابط اجتماعی، کار، مسئولیت‌پذیری و زیست اخلاقی است. بر این اساس، مقاله حاضر با رویکردی توصیفی ـ تحلیلی و با اتکا به منابع معتبر داخلی و خارجی، به بررسی نسبت میان مدیریت فرهنگی و هنری و ترویج سبک زندگی مبتنی بر اخلاق اسلامی می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد مدیریت فرهنگی و هنری، از طریق سیاست‌گذاری ارزشی، تولید و توزیع محصولات فرهنگی، مدیریت نهادهای هنری، بازنمایی نمادهای اخلاقی در رسانه‌ها، حمایت از هنر متعهد، و ایجاد زیست‌بوم فرهنگی همسو با ارزش‌های دینی، می‌تواند در ارتقای فضائل اخلاقی مانند صداقت، عفاف، مسئولیت‌پذیری، قناعت، عدالت‌خواهی، کرامت انسانی و همبستگی اجتماعی اثرگذار باشد. همچنین، کارآمدی این مدیریت مستلزم توجه همزمان به مقتضیات جامعه معاصر، تحولات رسانه‌ای، ذائقه نسل جدید و ضرورت بهره‌گیری از زبان هنر در انتقال مفاهیم اخلاق اسلامی است. در نهایت، مقاله پیشنهاد می‌کند که برای تحقق سبک زندگی اخلاق‌محور، مدیریت فرهنگی و هنری باید از رویکردهای دستوری و شعاری فاصله گرفته و به سمت الگوهای مشارکتی، خلاق، اقناعی و آینده‌نگر حرکت کند.

مدیریت فرهنگی مدیریت هنری سبک زندگی اسلامی اخلاق اسلامی سیاست‌گذاری فرهنگی هنر متعهد جامعه اسلامی.