موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه مجله پژوهش و مطالعات علوم اسلامی 2676-5780 5 54 2024 01 19 بررسی تاثیر داستان پردازی در مثنوی معنوی مولوی 45 59 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA بهروز کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی 2023 11 05 ادبیات یکی از گونه‌های هنر است و کلمات، مصالح و موادی هستند که شاعر و نویسنده با بهره گیری از عواطف و تخیلات خویش آن‌ها را به کار می‌گیرد و اثری ادبی و هنری پدید می‌آورد. در آثار ادبی، نویسنده و شاعر می‌کوشد اندیشه‌ها و عواطف خویش را در قالب مناسب‌ترین و زیباترین جملات و عبارات بیان کند. این آثار همان گفته‌ها و نوشته‌هایی هستند که مردم در طول تاریخ آن‌ها را شایسته‌ی نگهداری می‌دانند و از خواندن و شنیدنشان لذت می‌برند. شیوه بیان مفاهیم ومعانی که در ضمن بیان تمثیل ها و حکایت ها و داستان ها وبراساس تداعی معانی شکل می‌گیرد و به پیش می‌رود، جان و چهره‌ای دریا وار و پرشور وسرشار از حیات به مثنوی بخشیده است. به نظر می‌رسد که مولوی در مثنوی، سخن را هشیارانه و به قصد بیان مفاهیمی مشخص در طرحی اجمالی و از پیش اندیشیده آغاز می‌کند؛ اما پیش از اینکه معنی مورد نظر را بعینه آورد، تراکم معانی و مفاهیم ناشی از تداعی‌ها، او را ازخط سیر مورد نظر جدا می‌کند و با خویش می‌برد. /downloadfilepdf/3883729