موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه مجله پژوهش و مطالعات علوم اسلامی 2676-5780 1 3 An Analytical View of the Jurisprudence and Jurisprudence Scope of Iranian Judicial Courts نگرشی تحلیلی به گستره فقهی و حقوقی اعراض در محاکم قضایی ایران 0 0 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA محسن دانشجوی کارشنارسی ارشد حقوق خصوصی، دانشگاه واحد میبد،karamimohamad65@gmail.com Disputes have not been discussed separately among jurisprudents, both Sunni and Shiite, and are only implied in some cases. This matter has been neglected in the laws of Iran and the case law, and most jurists have not spoken in detail about the laws as well as the jurisprudents. Ignorance of property under the heading "Property deprivation" is the owner's indefinite rights as well as one of the types of decisions and seizures of the owner with respect to his property rights. Deprivation of property has been a controversial issue in property and property law, as a matter of private property and as a matter of deprivation of property and rights. The denial of property rights in Imamiyah jurisprudence has not been independently discussed, and jurisprudents have reported on some jurisprudential occasions, such as abandoning property or camels due to desertification, desertification, shipwreck, and other issues. Have pointed it out. Article 178 of the Civil Code states that the owner's deeds are conditioned on the possibil- ity of possessing the property by another means of bringing it out of the sea. Muscat is a well-known jurist, but there is disagreement about the validity of it. In this article, it is explained that in addition to the rational course, the narrations also point to the validity of the Muscat, although most of the jurisprudents have undermined the documents and implications of these traditions and have not included them in this sense. In addition, by inducting legal and jurisprudential texts, we will discuss the characteristics and instances of absurdity. اعراض در میان فقیهان اعم از سنی و شیعه به طور جداگانه بحث نشده و تنها در مواردی به طور ضمنی بدان اشاره شده است. در قوانین موضوعه و رویه قضایی ایران نیز این مطلب مورد غفلت واقع گشته و اغلب حقوقدانان به تبع قوانین و همچون فقیهان در این باره به تفصیل سخن نگفته اند. چشم پوشی از مال تحت عنوان "اعراض از مال" از حقوق مسلم مالک و نیز یکی از انواع تصمیمات و تصرفات مالک در راستای حق مالکیت وی می‌باشد. اعراض از مال مسئله‌ای قابل بحث در حقوق اموال و مالکیت، از حوزه حقوق خصوصی و به عنوان یکی از اسباب زوال مالکیت و حق عینی مطرح گردیده است. اعراض از حق مالکیت در فقه امامیه به طور مستقل بحث نشده است و فقیهان به مناسبت در ذیل برخی فروع فقهی از جمله؛ رها کردن مال یا شتر به دلیل خستگی در بیابان، خاکه زرگری، کشتی غرق شده در دریا و برخی دیگر از مسائل به آن اشاره کرده اند. در ماده 178 قانون مدنی، اعراض مالک به صورت شرط امکان تملک مال به وسیله دیگری که آن را از دریا بیرون می آورد، بیان شده است. به نظر مشهور فقیهان اعراض، مسقط حق مالکیت است، اما اینکه مبنای حجیت آن چیست اختلاف نظر وجود دارد. در این نوشتار تبیین شده است که علاوه بر سیره عقلاء، روایات نیز بر حجیت مسقط بودن اعراض دلالت دارند؛ هرچند که بیشتر فقیهان در سند و دلالت این روایات خدشه وارد کرده و آنها را دربردارنده این معنا ندانسته اند. علاوه براین با استقراء در متون فقهی و حقوقی به بیان ویژگی ها و مصادیق اعراض خواهیم پرداخت. /downloadfilepdf/195988