ماهیت شرط عدم بارداری در نکاح با نگاهی به منابع قرآنی و روایی
ماهیت شرط عدم بارداری در نکاح با نگاهی به منابع قرآنی و روایی
دوره 3، شماره 22، اردیبهشت 1400، صفحه 116 - 81
نویسندگان : سیّدعلی حسینی احمد فداله و محمّدمهدی کریمی نیا * و مجتبی انصاری مقدم

چکیده :
فرزند آوری در نظام خانواده از چالش های جدی زوجین در عصر کنونی است. میان فقهای امامیه در اینکه فرزندآوری جزء ماهیت شرعی و مقتضای ذات عقد نکاح محسوب نمی شود، اختلافی نیست لیکن درباره ی اقتضای اطلاق آن، دیدگاه های فقیهان متفاوت است: 1. فرزندآوری از مقتضای اطلاق عقد نکاح تلقی می شود، اما این حق فقط به زن اختصاص دارد. 2. فرزندآوری از مقتضای اطلاق عقد ازدواج به شمار نمی آید و تنها پشتوانه قانونی طرح دعوای قضایی در این خصوص این است که فرزندآوری در ضمن عقد نکاح یا براساس تبانی عقد بر پایه آن به یک ضمانت الزام آور تبدیل گردد. نوشتار حاضر با مطالعه تحلیلی به بررسی دلایل آرای یاد شده می پردازد و در نهایت، با رهیافت فقهی اتقان دیدگاه دوم را اثبات و برای پیشگیری از تبعات احتمالی (کاهش یا زوال نسل ها) ناشی از نظریه برگزیده، راه کارهایی را ارائه می دهد و پیش بینی ماده قانونی مصرّح را در حقوق موضوعه پیشنهاد می کند.

واژگان کلیدی :
استیلاد، عزل، ماهیت شرعی نکاح، مقتضای اطلاق و عقد نکاح.