تحلیل سیمای انسان کامل از دیدگاه ابن عربی
تحلیل سیمای انسان کامل از دیدگاه ابن عربی
دوره 3، شماره 26، شهریور 1400، صفحه 88 - 78
نویسندگان : سیّدمحمّد اسماعیلی و محمّدمهدی کریمی نیا * و مجتبی انصاری مقدم

چکیده :
«انسان کامل» اصطلاحی عرفانی است که اولین بار محی الدین عربی آن را مطرح کرد. «انسان کامل» یعنی کسی که در شریعت و طریقت و حقیقت تمام باشد که بر حسب اقتضائات در زمانهای مختلف دارای مصادیق مختلف و تجلیّاتی متنوّع است. این مصادیق و تجلیّات چیزی جز صورتهای پیامبران و اولیای معصوم نیست. انسان خلیفه خدا در روی زمین و مظهر جميع اسماء اللّه است. انسان کامل دارای ولایت است. اين ولايت حقيقيه و مبتنى بر حقيقت ملك است و آن مخصوص حق تعالى است و چون خدا متعالى تر از مجانست مخلوقات است، خلفاء و نمايندگانى نصب مى‏كند و آن را ولى عبادش قرار مى‏دهد و اطاعتش را بر عباد لازم مى‏گرداند. انسان کامل خواه ظاهر باشد و خواه غایب، شاهد است؛ شاهد قائمی که هیچ گاه قعود ندارد. فایده وجود انسان کامل، منحصر به حضور او نیست، در حال غیبت نیز افاضه و استفاضه او استمرار دارد، همچون خورشیدی که از پس ابرها، نور، گرما و حرارت خود را به موجودات میرساند.

واژگان کلیدی :
انسان کامل، ولایت، حقیقت محمدیه، اعین ثابته